ชอบๆหนังสือเล่มนี้
เพราะท้องฟ้า เป็นเสมือนสมุดบันทึก
ที่เก็บรวบรวม ความเป็นไปในฟากฟ้า มานานแสนนาน
มนุษย์จึงต้องเรียนรู้ และสืบค้น หาความจริง
จากสมุดบันทึกนั้น

ด้วยเหตุที่ดวงดาวมีการแตกสลาย เมื่อถึงอายุขัย สาดกระจายธาตุต่างๆ
ออกไปในจักรวาล จึงเชื่อว่ามนุษย์ น่าจะเป็นผลผลิต จากธุลี ของดวงดาวที่เกิดและตายดับ ขณะผ่านกาลเวลาอันยาวนานของเอกภพ ด้วยร่างกาย
อุบัติขึ้นจากพื้นฐานเดียวกัน
มนุษย์เฝ้าสังเกตความเป็นไปในท้องฟ้ามาช้านาน ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของวัตถุในท้องฟ้าที่เกิดขึ้นอย่างมีระบบ มนุษย์นำความผูกพันกับดวงดาวที่เห็นมาสร้าง ประเพณี วัฒนธรรม
การดำเนินชีวิตของมนุษย์ สอดคล้องกับ การเคลื่อนที่ของโลก ดวงจันทร์ และดวงอาตย์ วันแล้ววันเล่า ปีแล้วปีเล่า
มนุษย์เพิ่งเริ่มต้นศึกษาดวงดาว อย่างจริงจัง เพียงระยะสั้นๆ ซึ่งเทียบได้เพียงฉากสั้นๆ ของช่วงชีวิตดาวที่ยาวนานหลายหมื่นล้านปี แต่
มนุษย์ก็ยังกล้าหาญ ที่จะศึกษาห้วงอวกาศอันไกลโพ้น และพบว่า
สรรพสิ่งในจักรวาล มีกลไกธรรมชาติ ของตนเอง ดาวมีวิวัฒนาการ หมุนเวียน เกิด ตาย เช่นมนุษย์ และด้วยเหตุที่ว่าดาวมีการแตกสลายเมื่อสิ้นอายุขัย สาดกระจายธาตุจต่างๆ ออกไปในจักรวาล นักดาราศาสตร์จึงเชื่อว่า ทุกอะตอมของมนุษย์ น่าจะเป็นส่วนประกอบจากดาว ที่เกิด และตายดับ มานานแสนนาน
จนกล่าวได้ว่า มนุษย์น่าจะเกิดจากธุลีของดาว

จึงเป็นความลี้ลับและความสัมพันธ์ของ

"มนุษย์ กับ ดวงดาว"

เครดิต
อาจารย์ สาลิน วิรบุตร์

เราก็แค่รักประเทศไทย